Bağnazlık Zehri

Yazıyı Sesli Oku

Dilimize Arapçadan geçmiş kelimelerden birisi de taassup. Nedir bu taassup dersek, karşımıza şu tanım çıkıyor: bir inancı veya fikri katı bir şekilde benimseyerek, diğer düşüncelere veya inançlara körü körüne kapalı olma durumu. Evet doğru tahmin ettiniz, bu kelimeyi dilimize daha da uyarlamaya kalkarsak bağnazlık kelimesi ile karşılaşıyoruz.

Bağnazlık her yerde ve en tehlikeli şekilde hayatımızda yer alıyor. Dinde, sporda, siyasette diğer alanlara kıyasla daha ağırını hissettiğimiz bu bağnaz olma durumu düşüncelerin ve dolayısıyla düşüncelere ihtiyaç duyduğumuz her alanın gelişmişlik düzeyine olumsuz etki yaratıyor.

Bağnaz olan, bağnaz olduğu şeyi koruma kalkanına alırken, ki yanlış veya doğru olsa bile bunu yaparken, diğer düşüncelere direkt bir reddiye ile yaklaşıyor. Cahilliğin sonsuz mutluluğunda, bilgisizliğin özgüveninde bağnaz olduğu şeyi körü körüne savunmak aynı düşüncenin diğer bağnazlarını da cesaretlendiren bir görev niteliğine dönüşüyor.

Lozan Antlaşmasının 100 yıllık bir antlaşma olduğu ve “sözde” gizli maddelerinin ülkemize ciddi dezavantajlar yarattığına dair inancı, antlaşmanın üzerinden yüzyıldan fazla bir süre geçmesine rağmen henüz yıkamadık. Bu yıkılmayış, bu bağnazlığı yaratanın (kandıranın) bile tahmin edemeyeceği bir seviyede rayına oturmuş durumda. Ben, buna eminim.

Kandırma kelimesine erişmişken, Søren Kierkegaard tarafından ortaya atılmış şu iddiayı hatırlamak da faydalı olur:

İnsan iki türlü kandırılır; ya doğru olmayana inandırılır ya da doğru olanı reddetmesi sağlanır.

İnsan yalanla ya da doğru olanın reddiyle yanlışa sürüklenir, buradan bunu anlıyoruz. Yeminin büyüsüne de kapılmışlığımız çoktur. Kandırılmanın dayanaklarından biri de gerçekten yemindir. Küçük Prens gibi küçük hacimli ama büyük dersler veren kitabın yazarı Antoine de Saint-Exupéry‘de Küçük Prens kitabında yeminle ilgili şu destansı cümleyi yazar:

Unutma, balık yemle, insan ise yeminle kandırılır.

Kandırılma eylemi, kandırılmış olan bağnazların savunduğu fikriyatın körü körüneliğini arttırıcı bir etkiye de sahiptir. Demek istediğim, kandırılanın yeni kandırılma hikayeleri ile fikriyatın içine hapsedilmesi sağlanır. Yoksa, yakın zamanda bir siyasi fikre ve liderine körü körüne inanmış bağnazların, bu liderin kandırılarak sarsılmaya çalışıldığına dair fikre kanmış olmalarını nasıl anlatabiliriz?

Daha açık söyleyeyim, bir tarikatın, terörist eylemlerinden önce sizi kandırdığına dair söylemlerle konsolide ettiğiniz insanları kandırmak, bağnazlığı arttırıcı bir etki yaratabilir.

Ülkemiz, bağnazlığı siyasal arenada partizanlık olarak sonuna kadar gün ışığına seriyor. Partilerin, politikalarına bağnazlık derecesinde bağlanıyoruz. Toplumca yaptıkları eğrilere eğri, doğrulara doğru diyemediğimiz için bize neyi nasıl anlatırlarsa o şekilde kabulleniyoruz. İtiraz mekanizmamız tamamen devre dışı durumda. Hepimiz desteklenmeye programlanmış vaziyetteyiz.

 Leszek Kolakowski’ye mikrofonu uzattığımızda kandırılmış bağnazların tekrar tekrar kandırılmasına şu sözlerle harika bir tokat atıyor:

Siyasette kandırılmış olmak bir mazeret değildir.

Bağnazlıktan çıkmamızın gerektiği bu yazının temel iddiası konumunda. Buna da belki İmralı’da yatan caniye yaklaşımımız ile net bir duruş gösterebiliriz. Bir görüşün kanaat önderinin görüşlerini her anlamda alkışlamayarak kandırılmaya ve bağnazlığa direnebiliriz.

Ve yine aynı yere geliyor her şey ve yine aynı sözler yazıma dökülüyor. Atatürk gibi olun be kardeşim. Yeri geldiğinde padişaha bile direnin.

Takdir Sizin, Atatürk Hepimizin!

Hatib Minber