Hipnik Seğirme: Ölümden Önceki Son Çıkış

Yazıyı Sesli Oku

Uykuya geçme aşamasında, genelde çok yorgun olunan dönemlerde hemen hemen herkes bir boşluğa düşme hissiyle irkilmiştir. Bu irkilmeye Hipnik Seğirme adı veriliyor. Bu anı yaşadıysanız bu yazı tam da size göre!

Uykuya geçmeden hemen evvel kaslar o derece gevşer ki, beyin bu gevşemeyi bir ölüm olarak algılar ve ani bir şok etkisiyle hayata tutunmanızı sağlayacak aksiyonu alır. Bu aksiyon da bir boşluğa düşme hissiyle irkilmeye yol açar.

Özetle Hipnik Seğirme, bir hayata geri dön aktivitesi, hayatta kalma refleksi sürecidir.

(Kötü) İktidarlar da toplumları yorar ve uyku haline geçirecek süreçleri tasarlar. Siz uykuya geçme evresine doğru yol aldığınızda toplumsal hayattan ekonomiye, ekonomiden adalete ve daha birçok noktada iktidarların da yol aldığını görürsünüz.

Toplum uykusunda refahın, huzurun veya eski günlerin rüyasını görürken, gerçekliğin sert zeminine doğru hızla düştüğünü hisseder. O meşhur “boşluğa basma” anı, toplumun artık uykuya devam edemeyeceği kırılma noktasıdır.

Dolayısıyla aynı Hipnik Seğirme sürecinde olduğu gibi beyin sinyali gönderir. Toplum düşme hissiyle irkilir ve uykusundan sıçrar.

Tam her şeyin bittiği, bilincin tamamen kapandığı o karanlık noktaya girerken, kolektif bir irkilme toplumları o uçurumun kenarından çekip alır.

Fransız Devriminde (1789) uyutulan halk, “ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler” sözünün şok etkisiyle irkilmiş ve devrimini yapmıştı. Halkların uykusundan uyanması dünyayı bambaşka bir yere çevirebilir.

Süleyman Demirel’in, Boş Tencere Teorisi de halk üzerinde bir Hipnik Seğirme etkisi yaratmıştır. Halk, Boş Tencerenin Yıkamayacağı İktidar Yoktur” sözüyle uykusundan derin boşluğa düşerek irkilmiştir.

Romanya’da Çavuşesku, Balkon Konuşması yaptığı esnada çıkan bir ıslık sesi ve yuhalama halkta şok etkisi yaratmış ve saatler içerisinde o baskıcı rejim yıkılmıştır.

Yine bugün İran’da Mahsa Amini ve Ahlak Polisi arasında geçen örtünme meselesinin vardığı yerde bir Hipnik Seğirme yaratmıştır.

Toplumlar bazen büyük haksızlıklara yıllarca uyuyarak tahammül ederler. Ancak öyle bir ‘küçük’ an gelir ki (yukarıda verdiğim örnekler), o an bardağı taşıran damla değil, beynin ‘yere çakılıyoruz!’ diye bağırdığı o hipnik saniyedir.

İşte bu yüzden, iktidarların en büyük korkusu halkın uyanık olması değil; o derin, ağır ve yorgun uykudan bir ‘seğirme’ ile sarsılarak uyanmasıdır. Çünkü normal bir uyanış uyuşuktur, zamana yayılır; oysa hipnik seğirme bir patlamadır.

İktidarlar unutmamalıdır ki, vücudun kendini ölüme en yakın hissettiği o an, aslında hayata en sert tutunacağı andır.

Takdir Sizin, Atatürk Hepimizin!

Hatib Minber