Gerçek Olmayan Gerçekler Üzerine
Gerçeklikten kopalı çok oldu ve hatta tam biraz evvel koptuk. Karmaşık bir cümle farkındayım; ama bu karmaşıklık doğru olduğu sonucunu değiştirmiyor. Uzun zamandır bizden gerçekleri gizliyorlar ve inanmalısınız ki şu anda da gizlemeye devam ediyorlar. O yüzden gerçeklikten kopalı çok oldu ve hatta tam da biraz evvel koptuk. Gerçeklikten kopmaya da devam edeceğiz.
Gerçeğin yerini, gerçeğe çok benzeyen bir şey aldı. Önce gerçeği simüle ettik ve o gerçeği başka bir şeye dönüştürerek gerçek gibi sunduk. Özetle gerçeklik arayışında gerçek olmayan şeye gerçekmiş gibi sarıldık. İşte bu simülasyon sürecinin yarattığı gerçek olmayan ama gerçeğin yerini alan görünüme simülakr deniliyor.
Ünlü Matrix film serisinin yukarıda anlatmaya çalıştığım şey üzerine inşa edildiğini, bu inşanın da Jean Baudrillard’ın Simülakrlar ve Simülasyon adlı eserine dayandığını belirtmem gerekiyor.
Bugün savaşları, terör saldırılarını, darbeleri ve hatta darbe girişimlerinin bile gerçekliğini sorguluyoruz. Bu sorgulama, arkasında yer alan gerçek gerçekliğin yerini başka bir şeyin aldığını düşünmemizden kaynaklanıyor. Hepimizin kafasında acaba bu işin “gerçek” arka planı ne sorusu dolanıyor. Acaba bu gerçek arka planın, simüle edilerek gerçekmiş gibi gösterilmesine ne kadar hazırız kestiremiyorum.
Benimsediğimiz gerçekler, aslında benimsemediğimiz şeylerden ibaret olduğu gibi benimsemediklerimizi de bize benimseten bir süreci yaşıyoruz.
Öteki Olmak, Ötekiyle Yaşamak adlı eserin yazarı Jurgen Habermas, kitabının arka kapağında benimsemekle ilgili şu ifadeler kullanılıyor:
Benimsemek, kendi içine kapatmak ve ötekine karşı kapanmak demek değildir. ‘Ötekini benimsemek’, toplumsal sınırların herkese -hatta ve özellikle de, birbirine yabancı olan ve birbirine karşı yabancı kalmak isteyenlere- açık olması demektir.
Öteki dediğimiz şeyle bu topraklar içerisinde “gerçekten” birlikte yaşıyoruz; ama bu birlikte yaşamak türlü simülasyonlarla simüle edildi ve gerçekten birlikte yaşadığımız bu insanlarla yaşantımız farklı bir gerçeklik rayına oturtuldu. Aramızda kanlı bıçaklı ve yerine göre silahlı sürecin süreklilik arz edildiği gibi bir gerçeklik dayatıldı. Benimsediğimiz şey benimsenmez hâle getirildi.
Kavganın nedeninin kavgayı çıkartanlar olması gerekirken, kavgayı edenler olarak sunulması, ötekine yaşam alanı açma noktasında üretilen politikaların da aslında çözümcü gerçek politikalar yerine simülakr şekline dönüşmesi içinden çıkılmaz bir çözümsüzlük oluşturuyor. Bu çözümsüzlük de “Çözüm Süreci” olarak adlandırılıyor.
Gerçek orada bir yerlerde ve siz mavi mi, kırmızı hap mı diye düşünüyorsanız çoktan hapı yuttunuz demektir.
Takdir Sizin, Atatürk Hepimizin!
Hatib Minber
Sitemde yayınlanan içeriklerden ilk siz haberdar olun. Ücretsiz olarak bildirim almak için e-posta adresinizi girin. Aboneliği tamamlamak için lütfen e-postanıza gönderdiğim, iletiyi onaylayın.
Yazi bana göre; Felsefe ve fiziğin ortak çalışma alanı olan simülasyon teorisi üzerinden ve dahi matrix filmi göndermesiyle, günümüzde yaşananlar hakkında neyin gerçek neyin yalan olduğunu anlamak açısından bir fikir yürütme istiyor bizden..
Ben de başka bir yapıtla örneklendirmek istiyorum; westworld..
Bilen bilir westworld’ de dolores abernathy isminde bir android var ve insanların yarattığı vahşi batı temalı bir parkta insanlarin eğlencesi için başına türlü felaketler geliyor.. ve bu her gün tekrarlanıyor..
Dolores bunu o kadar çok yaşıyor ki artık bilinç kazanmaya başlıyor ve yaşadığı şeylerin gerçek mi rüya mı olduğunu sorgulamaya başlıyor..
Günümüzde yaşananlar hakkında da bize sunulanı olduğu gibi kabul etmeden; tıpkı parkın dolores’ e düşündürdüğü gibi bizim de düşünmemizin vakti gelmedi mi?