Mağara
Yaşadığımız mağaraya yansıyan gölgeleri, yansıtan şeyden daha gerçek sanıyoruz. Mağaraya yansıyan bir hayvanın gölgesini, hayvanı görmediğimiz için hayvandan daha gerçek sandığımız bu dünya, Platon tarafından “Mağara Alegorisi” ile açıklanıyor. (Yazının sonunda açıklayıcı bir video bulabilirsiniz)
Mağaraya yansıyan bu gölgeleri gerçek sanan bir mağara insanı, mağaranın dışına çıkıp asıl gerçekliğin gölgeler değil, gölgelerin sahipleri olduğunu anladığında aydınlanma da başlamış demektir; ama bu aydınlanma ne yazık ki toplumsal olmaktan uzaktır. Çünkü toplumun büyük bir kesimi henüz mağaradan çıkamamıştır ve aydınlanan kişiyi dışlama eğilimi göstermektedir.
Özetle, mağaranın içindekiler, mağaranın dışına çıkmış olanın bilgisini kabul etmezler. Kendi bildiklerinin doğru olduğunu, mağaranın dışından gelenin bilgilerinin bir cehalet ürünü olduğunu savunup onu dışlarlar.
Bugün, Mustafa Kemal Atatürk’ün işaret ettiği yer mağaranın dışındaki gerçekliktir. Aydınlanmanın ışığını alan Mustafa Kemal Atatürk’ün düşünceleri bugün mağarada yaşayanlar tarafından dışlanmaktadır. Mustafa Kemal Atatürk, mağaranın dışına çıkmış bir inkılapçıdır.
Mağaranın içindekilerden bir kısmı Mustafa Kemal Atatürk gibi, mağaranın dışına çıkıp sonrasında geri dönerek mağaradakileri aydınlatmaya çalışsa da yeterince başarılı olamamışlardır. Bugün ülkemizde aydınlanma karanlığı yeterince aydınlatabilmiş değildir.
Günümüzün aydınlanmacılarını karanlıkta bırakan bir süreci hep birlikte yaşıyoruz. Sahte diploma sahipleri, gerçek diploma sahipleri üzerinde tahakküm kuruyorlar. Mağaraya gerçek diplomanın gölgesi olan sahte diplomanın gölgesi yansıyor gibi bir durumla karşı karşıyayız. Sahte diplomalara gerçekten daha gerçek diye yaklaşan mağara insanlarımız var. Bu diploma gölge diploma, yani sahte diyerek mağaraya girdiğimizde ise mağarada dayağı yiyip oturuyoruz.
Cehaletin egemen hale geldiği ve doğruların reddedildiği bir çağda yıpranıp gidiyoruz.
Medyada da durum buna benzer değil mi? Gerçeğin gölgesini mağaramıza yansıttıkları yetmiyormuş gibi bizim bunları da gerçek olarak içselleştirmemizi istiyorlar. Bir haberi kıyısından köşesinden tutup, gerçek aslında bu dediklerinde mağarada gölgelerin gücü adına şeklinde bağırıyoruz.
Hepimiz mağarada kapana kısılmış olduğumuz halde mutluluk şarkılarıyla cehaletimizi kutluyoruz.
Sosyal medyada mağaramıza çok güzel şekilde yansıyor. Orada herkes mutlu, gölgeleri çok şık duruyor. Peki gerçek öyle mi?
Ortadoğu nasıl ama? Büyük Ortadoğu Projesi Eşbaşkanının mağaraya yansıyan gölgesine bakın hele! Gazze için nasıl da mutsuz görünüyor değil mi? Mağara dışında Yahudi Üstün Cesaret Madalyası ile mağaraya gölgesi oldukça büyük düşüyor.
Din bezirganlarına ne diyeceğiz? Nasıl da dindar dindar mağaraya gölgeleri yansıyor görüyor musunuz?
Mustafa Kemal Atatürk’ü sömürenlerin gölgeleri de mağaranın gölgeleri arasında epey şaşaalı bir yerde değiller mi?
PKK mağaradan şehre indi, bizler mağaramızdan bunun gölgelerini nasıl görüyoruz efendiler!
Takdir Sizin, Atatürk Hepimizin!
Hatib Minber
Sitemde yayınlanan içeriklerden ilk siz haberdar olun. Ücretsiz olarak bildirim almak için e-posta adresinizi girin. Aboneliği tamamlamak için lütfen e-postanıza gönderdiğim, iletiyi onaylayın.
Cloverfield Yolu No 10 adlı film ile birlikte tamamlanacak bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık
Mağaradan çıkabilenlere ve gerçeklerle yüzleşebilenlere selam olsun
İnsanlık tarihini izlediğimizde ilk mağara çizimlerinin yaklaşık 50000 yıl öncesine ulaşıyoruz ve bu hem homo saphien hem de neanderthal insan türlerinin yaşadığı döneme tekabül ediyor.. bu resimler bize o dönemdeki insanların nasıl yaşadığıyla ilgili bazı ip uçları veriyor.. belli ki bu insanlar kendini korumak ve daha uzun süre hayatta kalmak için mağaralara saklanmış ve bir nebze konfor edinmişler.. ve fakat mağarada uzun süre kalmak hem edinilecek bilgiden mahrumiyeti, hem de yaşamsal bazı aktiviteleri örseleyen bir eylemdir.. zira uzun süre mağarada kalmak d vitamini eksikliği ve gıdaya ulaşım gibi birtakım problemler yaratır..
Günümüz homo sapheni açısındansa ‘mağarada kalmak’ 50000 yıl önceki homo saphienden epey farklı sonuçlar doğuruyor gibi görünüyor olsa da yaşam kalitesi açısından benzer sonuçlar doğuruyor..
Elbette anakronizmden sıyrılmak zorundayız şu noktada.. fakat elde edilen sonuçlar nezdinde bir benzerlik görmemek de imkansız değil..
Burada Karl marx’ ın ‘din toplumların afyonudur’ aforizmasına dayanarak şunu belirtmek ıstiyorum; o dönemde insan mevcut yaşamını düşünerek mağara dışına korkuyla bakıyordu; bugün insan ‘öte dünyayı’ düşünerek mağaranın dışına çıkmaktan korkuyor.. velhasıl 50000 yıl önceki homo saphiensle günümüzün homo saphiensi arasında öyle ciddi bir uçurum yok ne yazık ki..